Smokkelaars

Kippengaas versperring voor de woningen aan de Nieuwstraat ron 1916, om smokkelen tegen te gaan (Gemeentearchief Kerkrade)

Het gat in het Westen! De zondige grens! Koffiefront!
Zo luidden de titels van films, krantenartikelen en reportages wanneer over smokkel in het gebied rond Aken werd bericht.
Grote prijsverschillen van gewilde artikelen zijn altijd de reden geweest voor smokkel.
De bijzondere beslissing na het Congres van Wenen om een grenslijn dwars door dorpen en steden te trekken, bood vervolgens ideale smokkelmogelijkheden.
Hier kon de verkoper de goederen bij wijze van spreken letterlijk over de grens aan de koper overhandigen. Hij hoefde niet eens zijn land te verlaten.
Telkens als de grens niet hermetisch afgesloten was vanwege de politieke situatie, zwierven de smokkelaars rond op de Nieuwstraat en de weinige douanebeambten konden de grote aantallen eenvoudigweg niet aan.
Uitkeringen leidden tot massale wandelingen over de grens en kinderen spijbelden omdat ze meerdere keren per dag de grens overstaken voor een smokkelopdracht. Grootschalige smokkelaars vonden hun eigen methoden en manieren om de douane te omzeilen of te ontduiken.

Peter Dinninghoff

Om smokkelpraktijken te voorkomen, werden tijdens de Eerste Wereldoorlog aan de Nieuwstraat zelfs ramen en deuren dichtgespijkerd met kippengaas en werden zowel door de Duitsers als door de Nederlanders een hekwerk op de Nieuwstraat geplaatst.
Tijdens en direkt ná de Tweede Wereldoorlog is er vanwege de ‚veilgheid‘ aan de Duitse kant alleen een hekwerk geplaatst. Daardoor werd het zelfs mogelijk smokkelwaar vanuit de ramen over het hekwerk te gooien dan wel direkt door het hekwerk heen te geven.
Met name kinderen werden bij voorkeur ingezet om te smokkelen omdat zij onopvallend  langs het hekwerk speelden met kinderen aan de andere kant van het hek. Zo vlogen er wel eens ballen over-en-weer waarin bijvoorbeeld koffiebonen verstopt zaten

Nieuwstraat rond 1916 (Gemeentearchief Kerkrade)

Europa`s drukste Smokkelstraat::

Naar het krantenbericht 2

De reputatie van de Neustraße als drukste Smokkelstraat zorgde er ook voor dat de Nederlandse douane zich fel verzette tegen de ontmanteling van de grensversterkingen.

Scroll naar boven

Ooggetuigenverslag

Eigentijdse getuigen – Willi Beetz

Als klein kind woonde Willi Beetz in het midden tussen de Josefstraße en de Voccartstraße. Een oudere buurman stuurde hem vaak om pakjes uit een weiland te halen. Deze pakjes waren eerder door een vrouw aan de Nederlandse kant over het hek gegooid. Het was onopvallender voor kinderen om over de weiden en velden te rennen dan voor een volwassene om dat te doen. De douane lette niet zo op de kinderen, die daarom gemakkelijk voor smokkel werden gebruikt. Dus bracht hij regelmatig koffie/boter naar de buurman.
De officiële woningen van de douanebeambten lagen ook direct aan de Neustraße, huisnummer 95/97. Het werd niet op prijs gesteld als de kinderen van de douanebeambten met hen speelden. Willi Beetz speelde desondanks met een jongen wiens vader douanebeambte was, omdat er aan de Duitse kant niet zoveel kinderen in zijn directe omgeving woonden. Achter de douaneflats in de tuin waren ook de kennels van de diensthonden en in de tuinen speelden de jongens vaak met elkaar. Willi werd ook vaak meegenomen door de agenten op de dienstfiets.